Melankolija

Melankolija Mircee Cărtărescua, jednog od najvažnijih i najoriginalnijih pisaca suvremene svjetske književnosti, karta je potonulog kontinenta djetinjstva. Ali djetinjstvo u ovoj knjizi nije izgubljeni raj – ono je vrijeme kada prvi put spoznajemo da se raj može izgubiti. Dječaci i mladići, junaci Cărtărescuovih priča, svijet još doživljavaju kao čudo, no već osjećaju, slute da je svako čudo prožeto gubitkom – da su voljeni ljudi odsutni, da se tijelo mijenja, da vrijeme neumoljivo vodi prema odrastanju. Negdje između Dürerove tjeskobne geometrije i de Chiricovih pustih gradova, Mircea Cărtărescu djetinjstvo je jednako majstorski preobrazio u krajolik snova, fantazmagorije i straha, a odrastanje u nepovratno, tjeskobno odbacivanje vlastitih koža. Melankolija, oblak koji dodiruje sve krajeve Cărtărescuova pripovjednog svemira, rađa se iz sjećanja na onu prvotnu, izgubljenu cjelovitost – na toplinu majčine bliskosti, na dom koji je utočište i labirint, na svijet prije spoznaje samoće, seksualnosti i smrti. No ta bi cjelovitost lako mogla biti izmaštana, sanjana, iluzija stvorena da nas spasi. Čitatelji koje je opčinio Cărtărescuov Solenoid u Melankoliji će prepoznati njegovu raskošnu, neusporedivu i halucinantnu prozu: knjigu nježnu poput inja na staklu i nemilosrdnu poput sna iz kojeg se ne možeš probuditi.